Postanowienie o zniesieniu współwłasności

Sygn. akt I Ns 56/04
POSTANOWIENIE
    Dnia 19 lipca 2005 r.
Sąd Rejonowy w Kwidzynie, Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR A. Myszkowska
Sędziowie SR: J. Krzak (sprawozdawca)
Z. Pawlaczyk
Protokolant: sekr. sąd. J. Zdziebko
po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. w Kwidzynie
na rozprawie
sprawy z wniosku Ireny Kalety
z udziałem Jadwigi Banaszak
o zniesienie współwłasności
1)    znosi współwłasność nieruchomości o powierzchni 1.200 m2 - zabudowanej domem jednorodzinnym, położonej w Kwidzynie przy ul. Rosy nr 2, zapisanej w księdze wieczystej Kw nr 1606 Sądu Rejonowego w Kwidzynie na Irenę Kaletę w I części i Jadwigę Banaszak w II części - w ten sposób, że dzieli je na dwie działki według projektu na załączonym planie geodezyjnym inż. H. Orszulaka z dnia 12 czerwca 2005 r., z których:
a)    działkę A o powierzchni 600 m2 przyznaje na własność Irenie Kalecie,
b)    działkę B o powierzchni 600 m2, zabudowaną domem jednorodzinnym, przyznaje na własność Jadwidze Banaszak;
2)    tytułem wyrównania wartości udziałów przyznaje Irenie Kalecie od Jadwigi Banaszak dopłatę w kwocie 11.250 (jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt) zł, płatną w dwóch ratach po 5625 (pięć tysięcy sześćset dwadzieścia pięć) zł odpowiednio - do 31 grudnia 2005 r. i do 31 grudnia 2006 r. z ustawowymi odsetkami od chwili wymagalności poszczególnych rat;
3)    zobowiązuje Irenę Kaletę do wydania Jadwidze Banaszak działki B, wymienionej w pkt 1 w terminie do 31 października 2005 r.;
4)    tytułem zwrotu pożytków zasądza od Ireny Kalety na rzecz Jadwigi Banaszak kwotę 1.200 (jeden tysiąc dwieście) zł;
5)    tytułem zwrotu kosztów postępowania zasądza od Jadwigi Banaszak na rzecz Ireny Kalety kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł.
Uzasadnienie
Składająca wniosek Irena Kaleta żądała zniesienia współwłasności nieruchomości przez dokonanie podziału w naturze po połowie i przyznanie jej połowy wraz z domem jednorodzinnym.
Uczestniczka Jadwiga Banaszak zarzuciła, że zniesienie współwłasności nastąpiło już w drodze umowy notarialnej, a następnie - po uprawomocnieniu się postanowienia wstępnego z dnia 27 marca 1999 r., którym uznane zostało uprawnienie Ireny Kalety do żądania zniesienia współwłasności - wniosła o przyznanie jej działki zabudowanej i zwrot pożytków w wysokości 1.200 zł.
Sąd zważył, co następuje:
Uzasadnione jest żądanie uczestniczki Jadwigi Banaszak przyznania jej działki o powierzchni 600 m2, z domem jednorodzinnym, składającym się z dwóch pokojów i kuchni, ponieważ nie ma ona własnego mieszkania i z mężem oraz trojgiem dzieci zajmuje część mieszkania swoich teściów. Natomiast wnioskodawczyni mieszka z mężem w spółdzielczym (lokatorskim) trzypokojowym mieszkaniu w Elblągu, a posiadany wspólny dom jednorodzinny służy jej oraz dalszym krewnym do celów letniskowych.
Wnioskodawczyni i uczestniczka uzgodniły na rozprawie, że wartość całego obiektu wynosi 65.000 zł, w tym wartość działki zabudowanej - 60.000 zł, a działki niezabudowanej 5000 zł; ponadto, że wartość pożytków z udziału uczestniczki pobranych przez wnioskodawczynię, która posiada całą nieruchomość, wynosi za cały okres 1.200 zł.
Dokonując zatem podziału w naturze nieruchomości i przyznając w jego wyniku działkę A Irenie Kalecie, której udział wartościowy wynosi 16.250 zł (1/4 całości), a działkę B - Jadwidze Banaszak, której udział wartościowy wynosi 48.750 zł (3/4 całości), należało wyrównać udział wnioskodawczyni kwotą dopłaty w wysokości 11.250 zł, przysługującej jej od uczestniczki. Określono raty dopłaty oraz wysokość należnych od nich odsetek - biorąc pod uwagę sytuację bytową współwłaścicielek, których czysty dochód z prowadzonych straganów wynosi około 17.500 zł rocznie. Ponieważ wnioskodawczyni posiada cały obiekt, zobowiązano ją do wydania uczestniczce przyznanej działki B w terminie niezbędnym do zabrania i sprzedaży przez wnioskodawczynię - co zamierza ona uczynić - różnych sprzętów domowych.
Jeśli chodzi o roszczenie z tytułu pożytków - uczestniczka oświadczyła, iż nie żąda od niego odsetek.
Poniesione przez wnioskodawczynię koszty postępowania w sumie 1400 zł (975 zł na wpis od wniosku oraz 425 zł jako koszt sporządzenia planu geodezyjnego) rozdzielono proporcjonalnie do udziałów we współwłasności, w związku z czym uczestniczkę zobowiązano do zwrotu kwoty 700 zł na rzecz wnioskodawczyni.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 211, 212, 140 i 222 § 1 k.c. oraz art. 618 § 1, art. 621, 623, 624 i 520 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
    A. Myszkowska, J. Krzak, Z. Pawlaczyk


Formularz do wypełnienia

Zobacz następujące przepisy:
Dz.U.1964.43.296: art. 618

Opracowanie:
Bladowski B.

Postanowienie wstępne o zniesieniu współwłasności

POSTANOWIENIE WSTĘPNE
    Dnia 27 marca 2005 r.
Sąd Rejonowy w Kwidzynie, Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR A. Myszkowska
Sędziowie SR: J. Krzak
Z. Pawlaczyk
Protokolant: sekr. sąd. J. Zdziebko
po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2005 r. w Kwidzynie
na rozprawie
sprawy z wniosku Ireny Kalety
z udziałem Jadwigi Banaszak
o zniesienie współwłasności
uznaje uprawnienie Ireny Kalety do żądania zniesienia współwłasności nieruchomości, stanowiącej współwłasność jej i uczestniczki Jadwigi Banaszak, o powierzchni 1.200 m2, zabudowanej domem jednorodzinnym, położonej w Kwidzynie przy ul. Rosy nr 2, mającej urządzoną księgę wieczystą Kw nr 1606 w Sądzie Rejonowym w Kwidzynie.
    A. Myszkowska, J. Krzak, Z. Pawlaczyk

Wniosek o zniesienie współwłasności

Gdańsk, 29 czerwca 2001 r.
Do Sądu Rejonowego w Gdańsku
Wydział II Cywilny
Wnioskodawczyni:    Janina Kowalska
    zam. w Szadółkach przy ul. Gdańskiej 46
    reprezentowana przez pełnomocnika
    Andrzeja Krzyżanowskiego
    prowadzącego kancelarię adwokacką
    w Pruszczu Gdańskim przy ul. Głównej 13.
Uczestnicy postępowania:    1. Jerzy Kowalski
    zam. w Otominie przy ul. Konnej 35,
    2. Elżbieta Mikołajczyk
    zam. w Gdyni
    przy ul. Kwiatkowskiego 67/4,
    3. Halina Kowalska-Wnuk
    zam. w Gdańsku
    przy ul. Olsztyńskiej 36/3
Wartość przedmiotu sprawy: 250.000 zł.
Wniosek o zniesienie współwłasności i rozliczenie nakładów na rzecz.
W imieniu wnioskodawczyni, której pełnomocnictwo składam, wnoszę:
1.    o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w Szadółkach k/Gdańska przy ul. Gdańskiej 46, składającej się z działki gruntu nr 345/2 o powierzchni 1.550 m2 , zabudowanej budynkami: mieszkalnym o powierzchni użytkowej 345 m2 i gospodarczym, dla której Sąd Rejonowy w Gdańsku prowadzi księgę wieczystą Kw 2846 o aktualnej wartości 250.000 zł, której współwłaścicielami są wnioskodawczyni oraz uczestnicy ad. 1-3 poprzez przyznanie opisanej powyżej nieruchomości na wyłączną własność wnioskodawczyni ze stosownymi spłatami na rzecz uczestników postępowania tytułem wyrównania ich udziałów we współwłasności,
2.    o ustalenie, że wnioskodawczyni dokonała nakładów na nieruchomość opisaną w punkcie 1 w postaci kapitalnego remontu instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz rozbudowy drugiego piętra budynku o łącznej wartości 80.000 zł.
3.    o zasądzenie od uczestników postępowania na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
UZASADNIENIE
Wskazana we wniosku nieruchomość stanowi współwłasność wnioskodawczyni oraz uczestników postępowania w udziałach po 1/4 części dla każdego z nich.
(dowód:    odpis księgi wieczystej Kw 2846)
W ciągu ostatnich dwóch lat wnioskodawczyni na swój własny koszt przeprowadziła istotne, konieczne i bardzo kosztowne remonty budynku mieszkalnego będącego składnikiem nieruchomości stanowiącej przedmiot niniejszego wniosku. Mianowicie, w okresie marzec - maj 1999 r., wnioskodawczyni przeprowadziła kapitalny remont instalacji wodno-kanalizacyjnej, której całkowity koszt wyniósł 30.000 zł. Następnie, w okresie czerwiec - wrzesień 2000 r., wnioskodawczyni przebudowała drugie piętro opisywanego budynku przystosowując dotychczasowy strych na pełnowartościowe mieszkanie. W mieszkaniu tym miała zamieszkać uczestniczka ad. 3 z rodziną, która zobowiązała się partycypować w kosztach adaptacji strychu. Jednakże w trakcie inwestycji uczestniczka ad. 3 rozmyśliła się i odmówiła zapłaty należności za materiały budowlane i wynagrodzenie ekipy budowlanej. W późniejszym okresie pozostali uczestnicy obiecywali wnioskodawczyni pomoc finansową w dokończeniu przebudowy, każde z nich bowiem miało plany co do nowo budowanego mieszkania. Ostatecznie jednak wnioskodawczyni ponownie samodzielnie pokryła koszt przebudowy budynku mieszkalnego, który zamknął się kwotą 50.000 zł. Obydwie inwestycje odbyły się za wiedzą i zgodą uczestników postępowania, którzy w obu wypadkach, pomimo wcześniejszych obietnic, odmówili wnioskodawczyni jakiegokolwiek wsparcia finansowego. Wnioskodawczyni była zmuszona samodzielnie pokryć koszt obu inwestycji w łącznej kwocie 80.000 zł zużywając wszystkie swoje oszczędności oraz zaciągając kredyt bankowy.
(dowód:    faktury zakupu materiałów, kosztorysy przedsiębiorstwa budowlanego „DOM", projekt przebudowy budynku inżyniera Wojciecha Jurczyka, faktury za usługi budowlane, faktura projektanta, zeznania wnioskodawczyni)
Uczestnicy postępowania nie są zainteresowani partycypowaniem w kosztach utrzymania przedmiotowej nieruchomości, jednak z wiedzy posiadanej przez wnioskodawczynię wynika, iż zgadzają się oni na zniesienie współwłasności w sposób przedstawiony we wniosku. Dlatego też wnioskodawczyni proponuje uczestnikom zapłatę kwoty po 42.500 zł dla każdego z nich tytułem spłaty ich udziałów we współwłasności z uwzględnieniem nakładów poniesionych przez wnioskodawczynię we wskazanej powyżej ogólnej kwocie 80.000 zł oraz aktualnej wartości całej nieruchomości, którą wnioskodawczyni szacuje na 250.000 zł w oparciu o analizę na wtórnym rynku nieruchomości w rejonie Gdańsk - Południe.
Mając powyższe na uwadze oraz treść art. 210 k.c. oraz art. 617 i 618 k.p.c. wniosek jest uzasadniony.
    Andrzej Krzyżanowski
    adwokat
Załączniki:
1.    trzy odpisy wniosku,
2.    pełnomocnictwo,
3.    10 faktur zakupu, 4 faktury za usługi,
4.    projekt przebudowy domu,
5.    odpis księgi wieczystej.


Formularz do wypełnienia
Skan wzoru (PDF)

Zobacz następujące przepisy:
Dz.U.1964.43.296: art. 617
Dz.U.1964.16.93: art. 210

Opracowanie:
Tomaszewska E.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

Łódź, dnia 28 czerwca 2009 r. 

Do 

Sądu Najwyższego 

Izba Cywilna 

w Warszawie 

za pośrednictwem 

Sądu Okręgowego 

Wydział Gospodarczy 

w Łodzi 

Powód: Jan Stasiak, przedsiębiorca, zam. w Łodzi, ul. Krucza 20 m. 5, reprez. przez adwokata Jerzego Kowalika, Kancelaria Prawnicza „Lex” w Łodzi, ul. Szara 2. 

Pozwany: Roman Twardowski, przedsiębiorca, zam. w Łodzi, ul. Zielona 4 m. 2, reprez. przez adwokata Kazimierza Dobrego, Kancelaria Adwokacka w Łodzi, ul. Wesoła 3. 

Wartość przedmiotu zaskarżenia: 50000 zł 

SKARGA 

o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 7 maja 2009 r., sygn. akt III Ca 987/2009, doręczonego powodowi w dniu 20 maja 2009 r. 

W imieniu powoda, którego pełnomocnictwo załączam: 

1) zaskarżam powyższy wyrok w całości; 

2) opieram skargę na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 390 § 1 k.c. na skutek błędnej wykładni i art. 58 § 1 k.c. na skutek jego zastosowania; 

3) wskazuję art. 390 § 1 i art. 58 § 1 k.c. jako przepisy prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny; 

4) uprawdopodabniając wyrządzenie szkody, spowodowanej przez wydanie zaskarżonego wyroku, zgłaszam następujące dowody: 

a) fakturę zakupu przez powoda urządzeń do produkcji plastikowych kubków; 

b) zeznania świadków Jerzego Krama, zam. w Łodzi, ul. Wiejska 2 m. 4 oraz Jana Potockiego, zam. w Łodzi, ul. Pawia 4 m. 3 na okoliczność, że powód podejmował bezskuteczne próby sprzedaży urządzeń do produkcji kubków, oraz zeznania świadka Stefana Kubiaka, zam. w Łodzi, ul. Kacza 6 m. 8 na okoliczność, że pozwany sprzedał sporną maszynę przed terminem zawarcia przyrzeczonej umowy; 

c) wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt III Ca 987/2009; 

5) wskazuję, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe; brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, ponadto zaskarżony wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną; nie może też w trybie powództwa przeciwegzekucyjnego zostać pozbawiony wykonalności; 

6) wnoszę o stwierdzenie, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z art. 390 § 1 i art. 58 § 1 k.c. oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych. 

Uzasadnienie 

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z 7 marca 2009 r. w sprawie sygn. akt I C 534/2009 oddalił powództwo o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 40000 zł z odsetkami tytułem odszkodowania za szkodę wyrządzoną powodowi wskutek uchylenia się przez pozwanego od zawarcia przyrzeczonej umowy. Wniesioną od tego orzeczenia apelację Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił (sygn. akt III Ca 987/2009). Oba orzekające Sądy, dokonując wykładni art. 390 § 1 k.c., uznały, że przesłanką żądania naprawienia szkody na podstawie art. 390 § 1 k.c. jest zachowanie formy notarialnej umowy przedwstępnej zawartej przez strony w dniu 15 listopada 2008 r. w zwykłej formie pisemnej, na podstawie której pozwany zobowiązał się do sprzedania powodowi w terminie do 31 grudnia 2008 r. maszyny do produkcji kubków plastikowych. Powód wykazał, że licząc na zawarcie przyrzeczonej umowy zakupił urządzenia niezbędne do produkcji kubków za cenę 40000 zł. Urządzenia te bez maszyny, którą pozwany miał sprzedać powodowi, są bezwartościowe i mimo podejmowanych prób powodowi nie udało się ich sprzedać. W umowie przedwstępnej pozwany zobowiązał się, że w razie uchylenia się od zawarcia przyrzeczonej umowy „poniesie koszty zakupionych przez Jana Stasiaka urządzeń niezbędnych do uruchomienia produkcji kubków”. Pomimo niebudzącej żadnych wątpliwości treści umowy, wykazania, że pozwany uchylił się od zawarcia przyrzeczonej umowy, a także wykazania, iż powód wskutek uchylenia się przez pozwanego od zawarcia przyrzeczonej umowy poniósł szkodę, Sąd Okręgowy - na skutek rażąco błędnej wykładni art. 390 § 1 k.c. - odmówił zasądzenia należnego odszkodowania, a także bezpodstawnie stwierdził, że umowa przedwstępna jest nieważna. Z żadnego przepisu prawa nie wynika, że umowa przedwstępna sprzedaży ruchomości powinna zostać zawarta pod rygorem nieważności w formie notarialnej, również z art. 390 § 1 k.c. nie wynika, iż przesłanką żądania naprawienia szkody na podstawie art. 390 § 1 k.c. jest zachowanie formy notarialnej umowy przedwstępnej sprzedaży ruchomości. 

Zaskarżonym wyrokiem, który jest niezgodny z art. 390 § 1 i art. 58 § 1 k.c., powodowi została wyrządzona szkoda, skoro wskutek rażącego naruszenia obu przepisów przez oba orzekające Sądy został pozbawiony przysługującego mu odszkodowania. 

Szkodę uprawdopodabniają powołane dowody, a także dowody zawarte w aktach sprawy sygn. akt III Ca 987/2009. Z dowodu z przesłuchania pozwanego, przeprowadzonego w tamtej sprawie wynika, że maszyna będąca przedmiotem sprzedaży w umowie przedwstępnej została sprzedana przez pozwanego osobie trzeciej przed nadejściem terminu zawarcia przyrzeczonej umowy. Powód więc nie mógł skutecznie dochodzić na podstawie art. 390 § 2 k.c. jej zawarcia. 

Zaskarżony niniejszą skargą wyrok nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych. Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania z powodu nieważności postępowania (art. 401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art. 403 k.p.c.), ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art. 840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, zważywszy na wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie gospodarczej poniżej 75000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). 

W świetle przytoczonych okoliczności oraz wskazanych dowodów skarga spełnia wymagania określone w art. 4245 § 1 i 2 k.p.c., a ponadto jest zasadna. Wnoszę zatem, aby Sąd Najwyższy - na podstawie art. 42411 § 2 k.p.c. - stwierdził, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z art. 390 § 1 i art. 58 § 1 k.c. 

Jerzy Kowalik 

(adwokat) 

Załączniki: 

1) pełnomocnictwo, 

2) odpis skargi dla pozwanego, 

3) dwa odpisy skargi przeznaczone do akt Sądu Najwyższego, 

4) dwa odpisy faktury zakupu przez powoda urządzeń do produkcji plastikowych kubków, 

5) odpis wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt III Ca 987/2009, 

6) dowód uiszczenia opłaty sądowej. 

źródło
Henryk Dolecki (red.), Tadeusz Wiśniewski (red.), Józef Iwulski, Grzegorz Jędrejek, Iwona Koper, Grzegorz Misiurek, Piotr Pogonowski, Dariusz Zawistowski stan prawny 1 stycznia 2010 r.
czynności pełnomocnika Henryk Pietrzkowski 2010

Skarga na czynności komornika

Łódź, dnia 11 lutego 2009 r. 

Do 

Sądu Rejonowego 

dla Łodzi-Widzewa 

w Łodzi 

Wierzyciel: Stanisław Chytry, zam. w Łodzi, ul. Piękna 25. 

Dłużnik: Andrzej Zawodny, zam. w Łodzi, ul. Wąska 14. 

Wartość egzekwowanego roszczenia: 20000 zł 

SKARGA DŁUŻNIKA 

na dokonane przez komornika zajęcie ruchomości oraz na zaniechanie umorzenia postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej egzekucji z zajętej rzeczy ruchomej 

Zaskarżam: 

1) czynność Komornika Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi dokonaną w dniu 7 lutego 2009 r. w sprawie II Km 45/2009, polegającą na zajęciu aparatu dentystycznego marki Dentpol nr fabryczny 24678, 

2) zaniechanie dokonania przez komornika czynności polegającej na wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej egzekucji z zajętego aparatu dentystycznego. 

Wnoszę o umorzenie postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej zajęcia aparatu dentystycznego marki Dentpol nr fabryczny 24678, dokonanego przez Komornika Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w sprawie II Km 45/2009, oraz o zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika kosztów postępowania według norm przepisanych. 

Uzasadnienie 

Komornik Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, Rewiru II, dokonał w dniu 7 lutego 2009 r. zajęcia aparatu dentystycznego marki Dentpol nr fabryczny 24678, pomimo mojego oświadczenia, że aparat ten, jako przedmiot niezbędny do wykonywania mojej pracy zarobkowej (jestem lekarzem stomatologiem, wykonującym prywatną praktykę), nie podlega - zgodnie z art. 829 pkt 4 k.p.c. - egzekucji. 

Dowód: akta komornika, sygn. akt: II Km 45/2009. 

Po dokonanym zajęciu wnosiłem o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego w części objętej dokonanym zajęciem. Komornik, pismem z dnia 9 lutego 2009 r., odmówił wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego we wskazanym zakresie, mimo że - niezależnie od mojego wniosku - powinien je umorzyć z urzędu (art. 824 § 1 pkt 2 k.p.c.). 

W świetle przytoczonych okoliczności skarga jest oczywiście uzasadniona. 

Andrzej Zawodny 

Załącznik: 

odpis skargi. 

źródło:
Henryk Dolecki (red.), Tadeusz Wiśniewski (red.), Józef Iwulski, Grzegorz Jędrejek, Iwona Koper, Grzegorz Misiurek, Piotr Pogonowski, Dariusz Zawistowski
czynności pełnomocnika Henryk Pietrzkowski 2010

Wniosek o stwierdzenie nabycia spadku

Warszawa 27 listopada 2012 r.

Do Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli

Wydział Cywilny

Wnioskodawca:

Izabelli Biller

zam. przy ul. Nowości 6

03-566 Warszawa

zastępowania przez radcę prawnego

Jana Kota

Kancelaria Prawna

ul. Wolności 4 lok. 16

04-556 Warszawa

Uczestnicy:

Andrzej Biller

zam. przy ul. Sprawnej 4

03-767 Warszawa

Dorota Biller

zamieszkała przy ul. Sprawnej 4

03-767 Warszawa

Opłata stała: 50 zł

Wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po Barbarze Izabeli Biller

Niniejszym w imieniu wnioskodawcy, Wspólnoty Mieszkaniowej Nowolipki 25 B, której pełnomocnictwo załączam wnoszę o:

- stwierdzenie, że spadek po zmarłej w dniu 4 października 2005 r. Izabelli Biller ostatnio zamieszkałej w Warszawie przy ul. Nowolipki 25B lok. 9, na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego 9 grudnia 2003 r. nabyła wnuczka Agnieszka Biller, oraz jej mąż Leszek Pawła Biller a przedmioty wchodzące w skład masy spadkowej zaliczone zostaną do  majątku dorobkowego spadkobierców,

-  zasądzenie od uczestników postępowania oponujących przeciwko wnioskowi na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, oraz  kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Ponadto wnoszę o:

1. otwarcie i ogłoszenie testamentu notarialnego Izabelli Biller z dnia 9 grudnia 2003 r.
2. Odebranie zapewnienia spadkowego od uczestników Agnieszki Biller i Leszka Biller.
3. Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

a)     aktu zgonu Ireny Zielińskiej na okoliczność jej śmierci oraz na okoliczność, że w chwili zgonu była wdową

b)     testamentu notarialnego Ireny Zielińskiej z dnia 9 grudnia 2003 r. na okoliczność jego sporządzenia oraz treści zawartego w nim rozporządzenia na wypadek śmierci.

4.      Ponadto wnoszę o zobowiązanie uczestników, na podstawie art. 248 w zw. z art. 13 par. 2 k.p.c. do przedłożenia wskazanego testamentu notarialnego w oryginale oraz ich aktów urodzenia i małżeństwa, aktu zgonu spadkodawczyni ewentualnie do wskazania osoby będącej w ich posiadaniu.      

Uzasadnienie

I Stan faktyczny

            W dniu 4 października 2005 r. zmarła Izabella Biller, ostatnio zamieszkała w Warszawie przy ul. Nowości 9.

dowód:

- kserokopia aktu zgonu spadkodawczyni

            Spadkodawczyni pozostawiła testament notarialny sporządzony w dniu
9 października 2003 r. Na podstawie postanowień testamentu do spadku powołani zostali Agnieszkę B, wnuczka spadkodawczyni, oraz jej mąż Leszek B.

dowód:

-  kserokopia testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego

Wedle wiedzy Wnioskodawcy, w skład spadku nie wchodzi gospodarstwo rolne.

Spadkodawczyni była właścicielem odrębnej własności lokalu położonego w Warszawie przy ul. Nowości 9 co oznacza, że zgodnie z art. 6 ustawy o własności lokali była członkiem wspólnoty mieszkaniowej Nowości 9.

II Stan prawny

a) Reprezentacja Wspólnoty

            Wspólnotę reprezentuje Zarząd wybrany na rocznym zebraniu w dniu .........zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 1994 Nr 85 poz. 388 z późn. zm. ) dalej zwana ustawa o własności lokali, Zarząd kieruje sprawami wspólnoty i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą  a poszczególnymi jej członkami. Wspólnota nie ustaliła sposobu składania oświadczeń woli przez Zarząd, dlatego zastosowanie ma art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali gdy Zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Wnioskodawca jest legitymowany do złożenia niniejszego wniosku o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie uchwały o wyborze Zarządu gdyż wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po członku wspólnoty jest czynnością nie przekraczającą zwykłego zarządu, co wynika z dyspozycji art. 22 ust. 3 ustawy o własności lokali oznacza, że skierowanie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po jednym z członków wspólnoty nie wymaga  podjęcia odrębnej uchwały właścicieli lokali w tym zakresie.

SPRAWDZIĆ ORZECZNICTWO DO ART. 22 ust. 3

b) Interes prawny Wspólnoty do złożenia wniosku o stw. nabycia spadku

            Od 2010 r. nie były  regulowane należności z tytułu czynszu za wyżej wymienione mieszkanie.

Wnioskodawca, Wspólnota Mieszkaniowa Nowości 9,  jest Wierzycielem Spadkodawczyni w związku z zaległościami w opłatach czynszu. Mając na uwadze powyższe, oraz treść art. 1025 § 1 k.c. zgodnie z którym sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkodawcę

Dowód:

- stan zadłużenia wraz z wezwaniami do zapłaty

- aktualny odpis z księgi wieczystej

- uchwała o wyborze zarządu

            Spadkobiercy mimo wniosku Wspólnoty o przedstawienie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku bądź poświadczenia o nabyciu spadku, do dnia dzisiejszego nie przedstawili dokumentu, zaś w księdze wieczystej nadal figuruje zmarła Izabella Biller.

III Właściwość miejscowa Sądu oraz koszty sądowe:

            Zgodnie z art. 628 k.p.c. wyłącznie właściwym Sądem w postępowaniu spadkowym jest sąd miejsca ostatniego zamieszkania spadkodawcy, w niniejszej sprawie ostatnim miejscem zamieszkania jest ul. Nowości położona w dzielnicy Wola, dlatego niniejszy Sąd jest właściwy.

Załączniki:

1.                  dokumenty wymienione w treści wniosku;

2.                  2 odpisy wniosku wraz z załącznikami;

3.                  poświadczona kopia pełnomocnictwa wraz z uiszczoną opłatą skarbową

4.                  dowód uiszczenia opłaty sądowej.

Zastrzeżenia:

Czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne.

Dokumenty: akty zgonu, urodzenia, małżeństwa.

Pozew o rozwód

Warszawa, 14 maja 2012 r.

Sąd Okręgowy Warszawa- Praga w Warszawie

I Wydział Cywilny

Al. Solidarności 127

00-898 Warszawa

Powód:

Anna Kowalska

ul. Prosta 6

03-566 Warszawa

Pozwany:

Józef Kowalski

ul. Prosta 6

03-566 Warszawa

Opłata sądowa została uiszczona w kwocie 600 zł.

Pozew o rozwód

W imieniu własnym wnoszę o:

I

 1. Rozwiązanie małżeństwa zawartego w dniu 6 maja 2010 r. przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w  Warszawie nr aktu małżeństwa: 725/2010 r., przez rozwód bez orzekania o winie stron

2. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad Maksem Kowalskim małoletnim dzieckiem stron powierzyć Powódce.

3. Miejscem zamieszkania Maksem Kowalskim małoletniego dziecka stron będzie każdorazowe miejsce zamieszkania Powódki.

4. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad Maksem Kowalskim małoletnim dzieckiem stron ograniczyć Pozwanemu do  współdecydowania o najistotniejszych kwestiach związanych z wychowaniem dziecka tj.

a) do wyboru szkoły ponadpodstawowej, zwykłego i specjalistycznego leczenia z prawem każdorazowego wglądu w dokumentację medyczną dziecka.

b) prawo odwiedzin małoletniego dzieckiem z prawem wyjazdu poza miejsce zamieszkania dziecka, w szczególności na okres przerwy zimowej i przerwy wakacyjnej w zajęciach szkolnych dziecka. Pozwany powiadomi z 2 miesięcznym wyprzedzeniem o planie wyjazdu z podaniem miejsca wyjazdu i terminu z określeniem daty powrotu do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki. Pozwany odbierze dziecko z miejsca aktualnego zamieszkania Powódki i przyprowadzi do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki.

c) prawo spędzania z dzieckiem Święta wielkanocne albo Święta Bożego Narodzenia w danym roku. Wybór Świąt Pozwany dokona corocznie do 30 stycznia danego roku, informując o planie wyjazdu w szczególności z podaniem miejsca wyjazdu i terminu z określeniem daty powrotu do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki.

5. zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego Maksem Kowalskim alimentów w kwocie 700 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat

6. zabezpieczenie powództwa przez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniego Maksa Kowalskiego przez czas trwania procesu po 500 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego Maksa Kowalskiego do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat.

7. Zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki  kosztów procesu według norm przepisanych.

II

Ponadto wnoszę o:

- zaniechanie wyznaczania posiedzenia pojednawczego na podstawie art. 437 Kodeksu postępowania cywilnego Dz.U.  z 1964 r. Nr 63 poz. 296 z późn. zm.

- dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron na okoliczności wskazane w uzasadnieniu niniejszego pozwu.

Uzasadnienie

Okoliczności faktyczne uzasadniające złożenie pozwu o rozwód.

Małżonkowie mieszkali i pracowali w Dublinie w Irlandii przed zawarciem małżeństwa. W dniu 6 maja 2010 r. został zawarty związek małżeński przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w  Warszawie. Wrócili do Irlandii i tam jeszcze przebywali. Od marca 2011 r. kiedy Powódka była w średniozaawansowanej ciąży postanowili wrócić do Polski i tymczasowo zamieszkać razem z rodzicami jej męża.  Z tego związku, w dniu 17 sierpnia 2011 r. urodziło się jedno żyjące dziecko stron. Syn Maks Kowalski. Wiek dziewięć miesięcy. Miejsce urodzenia Warszawa.

Dowód: odpis skrócony aktu małżeństwa nr 725/2010 z dnia 04 listopada 2010 r.

Dowód: odpis skrócony aktu urodzenia nr I/13271/2011 z dnia 09 maja 2012 r.

Powódka nie ma innych dzieci oprócz wyżej wymienionego.

Zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.  Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm. małżonkowie są obowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli. Ten przepis jest kwintesencją zasady, że siła rodziny powinna opierać się na wzajemnym wsparciu i bliskości. W ocenie Powódki ta zasada nie była i nie jest realizowana przez Pozwanego.

Na podstawie art. 56 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm.  jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, Pozwana może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.

Po narodzinach syna przeprowadzili się do oddzielnego mieszkania, które jest własnością rodziców Pozwanego. Związek małżeński w zasadzie od samego początku nie układał się dobrze, małżonkowie bowiem posiadają całkiem odmienne charaktery co często doprowadzało do konfliktów Niemniej jednak powódka starała się łagodzić konflikty dążąc do wzajemnego porozumienia niezbędnego dla istnienia związku małżeńskiego. Wraz z upływem dni i narodzinach ich syna, konflikty jednak narastały. Po urodzeniu dziecka, Pozwany znikał z domu na 2, 3 dni. Te zniknięcia były wielokrotne, odbywały się co najmniej raz na dwatygodnie. Wyżej wskazane okoliczności pożycia małżeńskiego doprowadziły do eskalacji negatywnych emocji u Powódki takich jak żal, smutek, lęk, strach, rozpacz, bezsilność, zagubienie, brak poczucia własnej wartości. Nie mogła liczyć na jego wsparcie i bliskość.  Zamiast tego Pozwany dokonywał przemocy psychicznej wobec Powódki, która objawiała się w następujących zachowaniach :

-         częste awantury

-         zniewagi słowne

-         groźby skierowania Powódki na badania do zakładu psychiatrycznego

-         krzyki

-         negatywne nastawienie do członków rodziny Powódki, zwłaszcza jej siostry

-         agresja, gdy Powódka mówi mu, że za dużo pije lub bierze narkotyki, lub prosi aby coś zrobił w domu

Należy podkreślać, że relacje Pozwanego wobec Powódki nie znajdywały żadnego obiektywnego uzasadnienia do ich zaistnienia i praktycznie niemożliwe było uzyskanie jakiegokolwiek porozumienia w istotnych sprawach rodzinnych.

Dowód: przesłuchanie stron

Wskazać należy iż zgodnie z orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia1995 roku I ACr 557/95 ( OSA 1997/3 poz. 19 str. 50 )

“Przepis art. 442 kpc ustanawia jedynie dyrektywę co do postępowania dowodowego stanowiąc, że może ono być ograniczone do przesłuchania stron, jeśli w toczącej się sprawie o rozwód pozwany uznaje powództwo i małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci. Natomiast przepis ten nie stanowi o dodatkowej negatywnej przesłance rozwodowej w postaci zakazu orzeczenia rozwodu, gdy w toczącej się między małżonkami posiadającymi wspólne małoletnie dzieci sprawie o rozwód, nie zostaną zgłoszone inne dowody, poza dowodem z przesłuchania stron”.

Biorąc pod uwagę powyższe, oraz fakt ustania pożycia seksualnego, w ocenie Powódki, dalsze kontynuowanie małżeństwa z pozwanym stało się bezcelowe.

Istota rozkładu pożycia zdefiniowana została przez Sąd Najwyższy w wytycznych z dnia 28 maja 1955 roku I CO 5/55 ( OSN 1955, poz. 46 ) zgodnie z którymi pożycie małżeńskie wyraża się w szczególnego rodzaju wspólnocie duchowej, fizycznej i gospodarczej. W zasadzie ustanie któregokolwiek z elementów tej wspólnoty uznać należy za objaw stopnia rozkładu. Wskazać należy iż w przedmiotowej sprawie ustanie wspólnoty fizycznej pozostaje okolicznością niesporną. Przy czym nie zachodzą żadne przesłanki negatywne jak np. choroba małżonka. W ocenie strony powodowej ustanie wspólnoty duchowej jest niewątpliwe albowiem zgodnie z powołanymi wyżej wytycznymi Sądu Najwyższego dla uznania iż miedzy małżonkami brak jest wspólnoty duchowej, nie jest konieczne stwierdzenie wrogiego lub choćby niechętnego stosunku do siebie. Zachowanie poprawnych stosunków, utrzymywanie kontaktów w interesie wspólnych dzieci nie musi bowiem koniecznie oznaczać iż więź duchowa małżonków została utrzymana i rozkład pożycia nie istnieje. Chodzi tu bowiem o więź charakterystyczną dla duchowej wspólnoty małżeńskiej. W kontekście przytoczonych wyżej negatywnych relacji małżonków powodowanych przez pozwanego trudno jest mówić o zachowaniu jakiejkolwiek więzi duchowej miedzy małżonkami.  Zgodnie z wytycznymi SN rozkład jest zupełny gdy nie istnieje miedzy małżonkami więź duchowa fizyczna ani gospodarcza. Jednakże przy zupełnym braku więzi fizycznej i duchowej, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, gdy pozostają pewne elementy więzi gospodarczej w postaci wspólnego miejsca zamieszkania, rozkład pożycia może być uznany za zupełny jeśli jest to wywołane szczególnymi okolicznościami. W niniejszej sprawie takie szczególne okoliczności zachodzą albowiem wspólne zamieszkiwanie istnieje tylko ze względu na to małoletnie dziecko i oczekiwanie powódki na pozytywne rozpatrzenie pozwu rozwodowego aby móc wyjechać z dzieckiem za granicę w celach ekonomicznych. Wskazać należy iż rozkład ma charaker trwały. Zgodnie z przytoczonymi wyżej wytycznymi SN do przyjęcia iż rozkład jest trwały wystarczy oparta na doświadczeniu życiowym ocena, że powrót małżonków o wspólnego pożycia nigdy nie nastąpi. Podnieść należy iż zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1984 r. III CRN 272/84 (OSNCP 1985/9 poz. 135)

Krótki upływ czasu od daty zawarcia związku małżeńskiego przez osoby w młodym wieku i krótki stosunkowo okres rozkładu pożycia nie wyłączają same przez się orzeczenia rozwodu z uzasadnieniem, że rozkład pożycia z tych względów nie jest zupełny i trwały, jeżeli poza tym nie wchodzi w grę żadna z negatywnych przesłanek rozwodu

W ocenie strony Powodowej żadna z negatywnych przesłanek rozwodu nie zachodzi albowiem nie można mówić o tym iż na skutek rozwodu mogłoby ucierpieć dobro wspólnego małoletniego dziecka. Wskazać bowiem należy iż istniejące negatywne relacje wpływają bardzo niekorzystnie  na warunki życiowe małoletniego dziecka. Zwłaszcza mając na uwadze jego wiek tj. niespełna 10 miesięcy, kiedy kształtuje się psychika dziecka, która będzie miała wpływ na całe jego dorosłe życie.

W niniejszej sprawie nie zachodzi także druga negatywna przesłanka rozwodu tj. niedopuszczalność  z uwagi na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Zgodnie bowiem z wytycznymi SN z dnia 18 marca 1968 roku  - uchwala pełnego składu Izby Cywilnej SN III CZP 70/66 ( OSN 1968 , poz. 77 ) sytuacja taka mogłaby zachodzić w przypadku rażącej krzywdy jakiej w wyniku rozwodu mógłby doznać małżonek sprzeciwiający się żądaniu rozwodu. Chodzi tu o sytuacje związane z nieuleczalną chorobą małżonka, które nie mają żadnego uzasadnienia w odniesieniu do stanu faktycznego przedmiotowej sprawie.

Władza rodzicielska

Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.  Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm. jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Skutkiem negatywnych relacji Powódki z Pozwanym jest brak możliwości podjęcia decyzji w sprawach istotnych dla dziecka.

Powódka wnosi o powierzenia władzy rodzicielskiej jej nad małoletnim Maksem Kowalskim z ustaleniem miejsca zamieszkania dziecka w każdorazowym miejscu zamieszkania jego matki. Podnieść należy iż wspólny syn małżonków jest małoletni osiągnął wiek dziewięciu miesięcy, jego utrzymanie i wychowanie spoczywa prawie w całości na osobistych staraniach Powódki. Z uwagi na wiek syna powinien on nadal pozostawać pod opieką matki. W licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego min. w orzeczeniu SN z dnia 21 listopada 1952 roku C 1814/52 ( OSN 1953 poz. 92 ) zgodnie z którym Sąd rozstrzygając kwestię powierzenia władzy rodzicielskiej jednemu z rozwiedzionych małżonków, powinien rozważyć mając na uwadze wiek dziecka które z nich daje większą gwarancję troski o fizyczny i duchowy rozwój dziecka. Zwłaszcza w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa , tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, wskazane jest aby dziecko pozostawało pod opieką matki ze względu na jej większą uczuciowość i skłonność do jej uzewnętrzniania, oraz właściwą matce troskę o zaspokajanie codziennych potrzeb dziecka.

Wzwiązku ze wspomnianym brakiem porozumienia w isotnych sprawach dla dziecka, Powódka nie jest w stanie bez orzeczenia Sądu uzyskać zgody Pozwanego na wyjazd małoletniego Maksa Kowalskiego wraz z nią do Irlandii. Zatem w niniejszej sprawie konieczne jest ograniczenie władzy rodzicielskiej Pozwanego. Wyjazd wspólnie z matką jest konieczny dla dobra dziecka, mając na uwadze jego wiek. Wskazać należy iż zgodnie z orzecznictwem i poglądami doktryny, jeżeli Pozwany ma ograniczoną władzę rodzicielską, nie jest konieczna zgoda drugiego małżonka do wyjazdu Powódki i ich małoletniego dziecka. Takie stanowisko zajął min. Sąd Wojewódzki dla m.st. Warszawy w orzeczeniu z dnia 20 grudnia 1962 roku  CR 1943/62 ( OSPIKA 1963 poz. 114 ) , oraz B. Dobrzański w Komentarzu do Kodeksu Rodzinnego Warszawa 1966 str. 597.

W związku z powyższym Powódka proponuje:

1. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem stron zostało powierzone Powódce.

2. Władza rodzicielska Pozwanego zostaje ograniczona do współdecydowania o najistotniejszych kwestiach związanych z wychowaniem dziecka tj. do wyboru szkoły ponadpodstawowej, zwykłego i specjalistycznego leczenia z prawem każdorazowego wglądu w dokumentację medyczną dziecka.

3. Miejscem zamieszkania dziecka będzie każdorazowe miejsce zamieszkania Powódki.

4.Pozwany będzie miał prawo spędzać z dzieckiem z prawem wyjazdu poza miejsce zamieszkania dziecka, w szczególności na okres przerwy zimowej i przerwy wakacyjnej w zajęciach szkolnych dziecka. Pozwany powiadomi z 2 miesięcznym wyprzedzeniem o planie wyjazdu z podaniem miejsca wyjazdu i terminu z określeniem daty powrotu do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki. Pozwany odbierze dziecko z miejsca aktualnego zamieszkania Powódki i przyprowadzi do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki.

5. Pozwany będzie mógł spędzić z dzieckiem Święta wielkanocne albo Święta Bożego Narodzenia w danym roku. Wybór Świąt Pozwany dokona corocznie do 30 stycznia danego roku z podaniem miejsca wyjazd i daty powrotu. Pozwany odbierze dziecko z miejsca aktualnego zamieszkania Powódki i przyprowadzi do miejsca aktualnego zamieszkania Powódki.

Powódka niezależnie od władzy rodzicielskiej, zgodnie z art.  113 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.  Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm. oświadcza, że Pozwany oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Roszczenie o świadczenie alimentacyjne na rzecz małoletniego wspólnego dziecka stron.

Obecnie Powódki jedynym źródłem zarobku jest świadczenie osobistej pracy w Irlandii. Pozwany pracuje w międzynarodowej korporacji XXXX, która specjalizuje się w sprzedaży nowoczesnych metod rozwiązań płatniczych ( akceptacje kart płatniczych, cashback, doładowania telefonów komórkowych, transakcje kartami zbliżeniowymi) na stanowisku pracownika biurowego w Warszawie, gdzie uzyskuje wynagrodzenie w wysokości około 2.5000-3.000,00 zł. Ponadto Powódka oświadcza, że nie ma szczególnych obowiązków utrzymania osób nie będących ich wspólnymi dziećmi. Strony nie zawierały żadnej umowy majątkowej.

Odnośnie żądania ustalenia udziału pozwanego Jana Kowalskiego  w kosztach utrzymania małoletniego Maksa Kowalskiego  na kwotę  700 złotych płatną do 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami, w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, do rąk matki dziecka Alicji Kowalskiej. Wskazać należy iż .Pozwany uzyskuje miesięcznie dochody w wysokości około 2.500 do 3.000 tysięcy złotych. Mając na uwadze fakt iż z wykształcenia jest prawnikiem to przy zwiększonych staraniach mógłby osiągać wyższe dochody stosowne do swego wykształcenia. W opinii powódki, dochodzona pozwem kwota 700 zł jest zasadna mając na uwadze aktualne potrzeby dziecka.

Zgodnie z art. 135 paragraf 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.  Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Natomiast odnosząc się do ustawowego terminu „ możliwości majątkowe i zarobkowe” podnieść należy iż są to nie tylko zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane, ale te które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, oraz stosownie do swoich sil umysłowych i fizycznych.

Zgodnie zaś z art. 135 paragraf 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.  Kodeks rodzinny i opiekuńczy Dz.U. 1964 Nr 9 poz. 59 z późn. zm. wykonanie obowiązku alimentacyjnego Powódki względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie polegać będzie w całości na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie dziecka. W związku z tym świadczenie alimentacyjne Pozwanego na rzecz małoletniego powinno pokrywać choćby w części koszty utrzymania lub wychowania ich małoletniego dziecka.

Właściwość rzeczowa Sądu :

Zgodnie z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.  Kodeksu postępowania cywilnego Dz.U.  z 1964 r. Nr 63 poz. 296 z późn. zm.  pozew o rozwód należy do spraw o charakterze niemajątkowym. Powód dochodzi również roszczenia o alimenty, które ma charakter majątkowy. Jednak z uwagi iż roszczenie majątkowe jest dochodzone łącznie z roszczeniem niemajątkowym właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Sąd Okręgowy.

Właściwość miejscowa Sądu:

Zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.  Kodeksu postępowania cywilnego Dz.U.  z 1964 r. Nr 63 poz. 296 z późn. zm.  powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed Sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania. Tym ostatnim wspólnym miejscem zamieszkania dla stron jest ul. Motycka 23 lokal mieszkalny 39 w Warszawie. Ulica Motycka jest częścią dzielnicy Targówek w Warszawie, co uzasadnia skierowanie niniejszego pozwu do Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie do I Wydziału Cywilnego do którego należy rozpoznawanie w I instancji spraw cywilnych i rodzinnych z obszaru właściwości Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie tj. dzielnic: Białołęka, Praga Północ i Targówek.

Opłata sądowa –

zgodnie z art. 26 pkt 1 ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Dz.U. z 2005 r. Nr 167 poz.1398 z późn. zm. opłatę stałą w wysokości 600 zł pobiera się od pozwu o rozwód.

W ocenie Powódki nie istnieją widoki na utrzymanie tego małżeństwa, w związku z powyższym niniejszy pozew jest konieczny i uzasadniony.

Podpis

Załączniki:

1) odpis skrócony aktu małżeństwa,

2) odpis skrócony aktu urodzenia,

3) opłata sądowa

4) odpis pozwu wraz z załącznikami

5) wniosek o zabezpieczenie roszczenia majątkowego o świadczenia alimentacyjne

6) wniosek o zabezpieczenie roszczenia niemajątkowego w sprawie ustalenia pieczy nad małoletnim dzieckiem stron

ZAŁĄCZNIKI NR 5 i 6 DO POZWU O ROZWÓD

Warszawa, 14 maja 2012 r.

Sąd Okręgowy Warszawa- Praga w Warszawie

I Wydział Cywilny

Al. Solidarności 127

00-898 Warszawa

Powód:

Alicja Kowalska

ul. Prosta 23/39

03-566 Warszawa

Pozwany:

Jan Kowalski

ul. Prosta 23/39

03-566 Warszawa

Wnioski o zabezpieczenie

W imieniu własnym wnoszę o:

1 zabezpieczenie powództwa przez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniego Maksa Kowalskiego przez czas trwania procesu po 500 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego Maksa Kowalskiego do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat.

2. zabezpieczenie powództwa przez uregulowanie sposobu roztoczenia pieczy nad małoletnim dzieckiem małżonków a mianowicie ustalić, że:

1.       miejscem zamieszkania dziecka jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki do czasu wydania  prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie

2.      ograniczenie władzy rodzicielskiej Pozwanego do współdecydowania o najistotniejszych kwestiach związanych z wychowaniem dziecka tj. zwykłego i specjalistycznego leczenia z prawem każdorazowego wglądu w dokumentację medyczną dziecka

3.      Pozwany będzie miał prawo spędzać czas z dzieckiem z prawem wyjazdu poza miejsce zamieszkania dziecka.

4.      Pozwany będzie mógł spędzić z dzieckiem Święta wielkanocne albo Święta Bożego Narodzenia w danym roku

3. Zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powódki  kosztów procesu według norm przepisanych.

Uzasadnienie

1.       WNIOSEK O ZABEZPIECZENIE ROSZCZENIA MAJĄTKOWEGO O ŚWIADCZENIA ALIMENTACYJNE NA RZECZ MAŁOLETNIEGO WSPÓLNEGO DZIECKA STRON

Zgodnie z art. 753 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.  Kodeksu postępowania cywilnego Dz.U.  z 1964 r. Nr 63 poz. 296 z późn. zm.  w sprawach o alimenty Powódka wnosi o zabezpieczenie aby Pozwany płacił miesięcznie 500 zł na rzecz małoletniego syna do 10 tego każdego miesiąca do czasu orzeczenia wyroku w niniejszej sprawie do rąk Powódki.

Powódka uznaje za bezsporny fakt, że dziecko jest wspólnym ich synem. Ponadto Powódka ma zamiar wyjechać do Irlandii w celach zarobkowych, w związku z tym w celu zabezpieczenia do pokrywania częściowo kosztów utrzymania ich małoletniego dziecka należy zobowiązać Pozwanego, gdyż to na Powódce będzie spoczywała w całości osobista opieka nad wspólnym ich dzieckiem oraz w większej części kosztów jego utrzymania. Powyższe żądanie o zabezpieczenie jest uzasadnione okolicznościami wskazanymi w pozwie. Zatem uwzględnienie wniosku o zobowiązanie Pozwanego do zapłaty okresowo kwoty 500 zł miesięcznie w czasie trwania niniejszego postępowania sądowego do jego prawomocnego zakończenia jest konieczne i uzasadnione dla dobra małoletniego dziecka.

2.      WNIOSEK O ZABEZPIECZENIE ROSZCZENIA NIEMAJĄTKOWEGO W SPRAWIE USTALENIA SPOSOBU ROZTOCZENIA PIECZY NAD MAŁOLETNIM DZIECKIEM

Zgodnie z art. 755 paragraf 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.  Kodeksu postępowania cywilnego Dz.U.  z 1964 r. Nr 63 poz. 296 z późn. zm.  jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd powinien udzielić zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych do zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W szczególności sąd może uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnim dzieckiem małżonków a mianowicie ustalić, że

1.       miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania matki do czasu wydania  prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie

2.      ograniczenie władzy rodzicielskiej Pozwanego do współdecydowania o najistotniejszych kwestiach związanych z wychowaniem dziecka tj. zwykłego i specjalistycznego leczenia z prawem każdorazowego wglądu w dokumentację medyczną dziecka

3.       Pozwany będzie miał prawo spędzać czas z dzieckiem z prawem wyjazdu poza miejsce zamieszkania dziecka.

4.      Pozwany będzie mógł spędzić z dzieckiem Święta wielkanocne albo Święta Bożego Narodzenia w danym roku

Powódka wnosi o powierzenia władzy rodzicielskiej jej nad małoletnim Maksem Kowalskim z ustaleniem miejsca zamieszkania dziecka w każdorazowym miejscu zamieszkania jego matki. Podnieść należy iż wspólny syn małżonków jest małoletni osiągnął wiek dziewięciu miesięcy, jego utrzymanie i wychowanie spoczywa prawie w całości na osobistych staraniach Powódki. Z uwagi na wiek syna powinien on nadal pozostawać pod opieką matki.

Wniosek jest konieczny ponieważ matka aktualnie wykonuje pracę zarobkową w Irlandii a obecnie przebywa w Polsce na urlopie. 8 czerwca bieżącego roku planuje wyjechać do Irlandii.

Informuję, że będzie mieszkać pod niżej wskazanym adresem:

15 Yellow

Strawberry

Tallaght

Dublin 77

Ireland

Ta praca stanowi jedyne źródło utrzymania Powódki. Powódka nie jest w stanie bez orzeczenia Sądu uzyskać zgody Pozwanego na wyjazd małoletniego Maksa Kowalskiego wraz z nią do Irlandii. Zatem w niniejszej sprawie konieczne jest ograniczenie władzy rodzicielskiej Pozwanego. Wyjazd wspólnie z matką jest konieczny dla dobra dziecka, mając na uwadze jego wiek.

Opłata sądowa –

1)      zgodnie z art. 69 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Dz.U. z 2005 r. Nr 167 poz.1398 z późn. zm. opłatę stałą w kwocie 100 zł nie pobiera sąd od wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia majątkowego, gdy wniosek został zgłoszony w piśmie rozpoczynającym postępowanie.

2)     zgodnie z art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Dz.U. z 2005 r. Nr 167 poz.1398 z późn. zm. opłatę stałą w kwocie 40 zł nie pobiera się od wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia niemajątkowego gdy wniosek został zgłoszony w piśmie rozpoczynającym postępowanie

W związku z tym wnioski o udzielenie zabezpieczenia wyżej wskazanego roszczenia niemajątkowego jest niezbędny i konieczny.

Podpis